
اين واقعيت كه زباله غيرهمگون ترين توده اي است كه مصنوع دست انسان است و طبق اين ويژگي فيزيكي مي بايست موارد متفاوت امحاء درباره آن بكار گرفته شود در دیار ما به طور كامل ناشناخته است. به سخن ساده بايد بر روي مواد آلي و فساد پذير آن به شيوه بيولوژيكي و در مورد مواد پالايش و بازيافتي آن توسط شيوه هاي تفكيكي و درباره مواد زايد آن به شيوه دفن نهايي و يا حرارتي اقدام شود.
برابر برآوردی توليد روزانه زباله شهري در ايران 42000 تن است. با توجه به هزينه جمع آوري و دفن هر كيلوگرم زباله در كشور (9/38 ريال به ازاء هر كيلوگرم) تنها براي جمع آوري و دفن زباله هاي شهري در هر روز 63/1 ميليارد ريال اعتبار نياز است. همچنين با توجه به چگالي زباله ايران (350 كيلوگرم بر متر مكعب ) و متوسط عمق دفن 5 متر مقدار مساحتي كه روزانه براي دفن بايد بكار رود 24000 متر مربع ميباشد. ميزان حجم فاضلاب توليدي در كشور ما سالانه 6/4 ميليلرد متر مكعب است. هزينه جمع آوري، تصفيه و دفن اين فاضلاب حداقل 1800 ميليارد ريال ميباشد.
با توجه به جمعيت حدود یکصد و سی هزار نفري شهر گنبدكاووس كه با جمعيت روستاهایش تقریبا 300 هزار نفر را در بر ميگيرد اهميت مديريت مناسب پسماند و يافتن راهكارهاي علمي و كاربردي بيش از پيش نمايان ميگردد. فرآيند هضم بيهوازي يكي از بهترين راهكارهاي حل معضل پسماند است كه در اين اينجا به شرح آن پرداخته ميشود.
فرآيند هضم بي هوازي
هضم بي هوازي ، تجزيه ميكروبي مواد آلي در غياب اكسيژن است كه نتيجه اين فرآيند ، توليد متان و مواد تثبيت شده ميباشد. هضم بي هوازي داراي سه مرحله ، پيش تصفيه، هضم و پس تصفيه است. باكتريهاي تخمير كننده ، توليد كننده H2 ( كاهنده پروتون ) و متان زا سه گروه عمده ميكرو ارگانيسم هاي فعال در اين فرايند هستند ، هضم بي هوازي در مقايسه با كمپوست هوازي ، يك توليد كننده انرژي خالص است . در هضم بي هوازي 500 تا 1000 كيلووات ساعت در هر تن زباله تر انرژي توليد مي شود ، در حالي كه در كمپوست هوازي از 500 تا 750 كيلووات ساعت انرژي براي تصفيه هر تن زباله تر مصرف ميشود .
دكتر شيرزادي (دكتراي اكولوژي حفاظت محيط زيست) ميگويد: تخمير به روش بي هوازي براي آن نوع پسماندهاي آلي كه داراي رطوبت زياد هستند مناسب است. در اين فرآيند هم بيوگاز (انرژي) و هم كمپوست توليد ميشود.
نتايج مطالعات هضم بيهوازي انجام شده در راكتورهاي مناسب نشان مي دهد كه كميت و كيفيت زباله هاي شهري ايران براي توليد بيوگاز بسيار مناسب است و درصورت احداث نيروگاه بيوگازي مي توان ضمن حل بحران زباله در كشور و توليد كود مناسب قسمتي از انرژي مورد نياز جامعه را تامين نمود.
عدم آلودگي آب، هوا و خاك و توليد محصولات جانبي مفيد، كمك به حفظ بهداشت و سلامت جامعه شهري در كنار مزاياي ديگر باعث مي شود كه هضم بيهوازي در فرايند توليد انرژي از زائدات شهري مدنظر قرار گيرد.






















